آنچه مصدق را نخست وزیر کرد دو واقعه بود اول ترور رزم آرا نخست وزیر وقت ایران و دوم تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت ایران که این قانون به گفته خود مصدق به پیشنهاد و ابتکار حسین فاطمی طراحی شد . مصدق برنامه خود را در دو محور خلاصه کرده بود : اول ملی کردن صنعت نفت و دوم برگزاری انتخابات آزاد و باید گفت که مصدق در هر دو برنامه شکست خورد، نه تنها با وقوع کودتای 28 مرداد 1332 نفت ایران ملی نشد بلکه با در اختیار گرفت این نفت به دست کنسرسیوم ، نفت ایران بین المللی شد و از طرفی مصدق هرگز نتوانست انتخاباتی آزاد برگزار کند .

دکتر مصدق در مرداد ماه 1332 اندکی پیش از کودتای 28 مرداد مجلس شورای ملی را با رفراندومی که در قانون اساسی پیش بینی نشده بود منحل کرد. گذشته از روش توسل به رفراندوم ( که اقدامی الاصول پوپولیستی است نه دموکراتیک) روش برگزاری رفراندوم کاملا در مغایرت با آزادی خواهی قرار داشت ، دولت مصدق دو صندوق برای رای گیری تعیین کرده بود ، صندوقی برای موافقان انحلال و صندوقی برای مخالفان آن، و بدین ترتیب اصل بدیهی مخفی بودن رای گیری و شخصی بودن حق رای را نفی کرد و از سوی دیگر تنها مانع بر سر کنار گذاشتن خود از نخست وزیری توسط شاه را از میان برداشت. مصدق بر این کار خود اصرار کرد و بر اقدامات پوپولیستی خود ادامه داد از جمله گفته اند وی پس از انحلال مجلس میان مردم رفت و بر دوش ایشان فریاد زد که مجلس واقعی جایی است که مردم آنجا هستند ، مصدق مانند ستارخان و باقرخان نبود که از طبقه عامه مردم برخواسته باشد بلکه مصدق اشراف زاده ای از دوران قاجار بود اما ظاهرا دکتر مصدق چنان فریب خورده بود که هرگونه رابطه میان نخبگان و توده ها را حتی به نام پارلمان که منتخب مردم بود نفی می کرد.

مصدق در مقام رییس دولت خواستار تفویض حق پارلمان در قانونگذاری به دولت بود و این اختیارات را هر 6 ماه یک بار تمدید می کرد و اصل بدیهی تفکیک قوا را نادیده می گرفت و چون مجلس سرباز می زد به ملت شکایت می برد و جالب آنکه پس از کودتا به همین مردم طرفدار مصدق خرده گرفته می شود که چرا از سقوط کابینه مصدق جلوگیری نکردند ، مردمی که در قیام سی تیر 1331مصدق را به نخست وزیری بازگرداندند.

همه این مطالب بیان شد تا گفته شود که مصدق در 28 مرداد 1332 سقوط نکرد بلکه آن زمان که مجلس را منحل کرد ، از روحانیت جدا شد ، به خواسته مردم توجهی نکرد ، به دین پشت کرد ، اصل تفکیک قوا را لغو کرد سقوط کرد.

از نظر نگارنده مصدق همانند کودکی است که برای رسیدن به خواسته هایش قهر می کند غرغر می کند به گوشه ای کز می کند، معنای کار مصدق در کناره گیری از نخست وزیری که منجر به قیام سی تیر شد چه معنایی دارد؟ مصدق خیال کرده بود در صورتی که کناره گیری کند شاه برای او دل سوزانده و او را باز خواهد گرداند در این خیال بود که محمد رضا مانند احمد شاه است که با کتاره گیری نخست وزیر، از فرنگ برای او نامه فدایت شوم بنویسد که به پست خود بازگرد.

در اولبن فرصت شاه قوام را جایگزین مصدق کرد و اگر نبود تدابیر آیت الله کاشانی و مردم کفن پوش مصدق هرگز به جایگاه خود باز نمی گشت بنابراین مصدق السلطنه به کدام حرکت خود باید افتخار کند؟؟؟ پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت را هم که به گفته خود مصدق توسط دکتر فاطمی انجام گرفت و با موجی که آیت الله کاشانی ایجاد کرد مصدق موج سواری کرد.

بخشی از اقدامان ماندگار مصدق به شرح زیر است:

عضويت در لژ فراماسونري «آدميت»

 پناهنده شدن مصدق السلطنه به سفارت انگليس

تلاش مصدق السلطنه براي گرفتن تابعيت غير ايراني

سركوبي قيام مردم دلير تنگستان توسط مصدق السلطنه

عضويت در كابينه رضا خان ديكتاتور و مشاور مخصوص او

عدم التزام و تقيد مصدق السلطنه به اسلام

باز كردن جاي پاي آمريكا در ايران

اخیرا آقای رحیم مشایی رئيس سازمان ميراث فرهنگي اظهارتي را بيان كرده و بدون توجه به عواقب آن اين اظهارات را تكرار كردند. آقاي مشايي با تاكيد بر موضع قبلي خود مبني بر دوستي با مردم اسرائيل گفتند كه هزار بار ديگر هم مي گويم كه ما با مردم اسرائيل و آمريكا مشكلي نداريم.

جاي سوال از آقاي مشايي وجود دارد كه وقتي ما كشوري به نام اسرائيل را به رسميت نمي شناسيم چگونه مي توانيم مردم آن را به رسميت شناخت و اظهار داشت كه ما با آنها مشكلي نداريم. بهتر بود ايشان به جاي مردم اسرارئيل ، يهوديان جهان را به كار مي بردند تا اينگونه موجب تخريب چهره خود نشوند و از طرفي سنگي را كه ايشان به چاه انداخته اند به گردن رئيس جمهور نيافتد.

در اين شرايط حساس از دوران رياست جمهوري دكتر احمدي ن‍ژاد لزوم اينگونه مباحث از سوي مشايي عجيب به نظر مي رسد و اين در حالي است كه دكتر بارها به مواضع خصمانه رژيم غاصب صهيونيستي حمله كرده و احساس انزار مردم ايران نسبت به اين رژيم را به گوش مردم جهان رسانده اند.

نه تنها دكتر احمدي نژاد بلكه امام خميني ، مقام معظم رهبري و ديگر مقامات عاليرتبه كشور اين جهت گيري را داشته اند و اين رويكرد كل مردم آزاده و حق طلب دنيا نسبت به اين رژيم است.

به نظر نگارنده بيان اينگونه مطالب از سوي آقاي مشايي از روي ناآگاهي ايشان است و بهتر آن است كه ايشان به زبان خود توجه كنند تا با اينگونه مطالب خوراك رسانه هاي غربي و زنجيره اي داخل را فراهم نياورند. زباني كه در احاديث بزرگان دين ما بارها بر نگه داشتن آن تاكيد و توصيه شده است. پيامبر گرامي اسلام در حديثي زيبايي را در زبان عنوان مي كنند واميرالمؤمنين نيز مي فرمايند:زبان،وسيله سنجش انسان است و در جاي ديگري مي فرمايند: انديشه انسان زبان اوست و خردش دين او.

بنابراين بهتر است اين عضو از بدن، كه وسيله سنجش آدمي را فراهم مي آورد را مراقبت كرد و بيهوده حرفي را بر آن جاري نكرد.

نمونه اي از جهت گير مقام معظم رهبري نسبت به رژيم اشغالگر قدس و مردم آن در زير آشكار كننده همه چيز است ايشان در هشتم ارديبهشت سال 1372 در ديدار مسؤولان و كارگزاران حج به مرور سير تاريخي اشغال كشور فلسطين پرداختند و تصريح كردند: «درباره مسأله فلسطين، آنچه بنا دارم عرض كنم اين مطلب است كه در اين قضيه، نكته بسيار تلخي وجود دارد. اگر چه همه مسائل مربوط به سرزمين فلسطين تلخ است، اما اين نكته، انصافاً گزنده است كه در تبليغات جهاني، در تمام اين چهل و پنج سال كه از اشغال فلسطين مي‌گذرد بخصوص در اين يك، دو دهه اخير سعي شده است نشان داده شود كه يهودياني كه آمده‏اند و فلسطين را گرفته‏اند، مردمي مظلوم، داراي حق و مورد فشار و تعدّي هستند.
وقتي صهيونيست‌ها و يهوديانِ روسي مي‏خواستند به فلسطين مهاجرت كنند، نمي‏گفتند اينها غاصبند؛ اينها اهل فلسطين نيستند كه به آنجا مي‏روند؛ اينها اهل روسيه‏اند، اهل اوكراينند، اهل كشورهاي اروپايي و اهل امريكايند كه هر كدام در سرزمين خود، جايي، مكاني، خانه‏اي، ثروتي، پولي و زندگي‏اي دارند. با اين حال به فلسطين مي‏روند تا حق يك فلسطيني را بگيرند، خانه او را صاحب شوند، ثروت و سرزمين او را غصب كنند و امكان تشكيل خانواده را از او بگيرند. اين را كه نمي‏گفتند...
اين كاري است كه از شصت، هفتاد سال پيش تا به امروز انجام داده‏اند؛ يعني بيست و پنج سال قبل از آنكه فلسطين را رسماً اشغال كنند، همين روش را انجام دادند. اينها ابتدا كه وارد فلسطين شدند، نگفتند "ما مهاجر به فلسطين مي‏آوريم." مردم فلسطين تعجّب مي‏كردند كه اينها چه‏كساني هستند كه مي‏آيند؟! به دروغ گفتند "متخصّص مي‏آوريم!" مطالبي كه مي‏گويم، مستند است؛ در اسناد وزارت خارجه انگليس بوده كه افشا شده است. بعضي از وزارتخانه‏هاي امور خارجه دنيا، اسناد قديمي و كهنه را منتشر مي‏كنند و در اختيار همه قرار مي‏گيرد. اسنادي كه عرض مي‏كنم، امروز بعد از شصت، هفتاد سال در اختيار ما قرار گرفته است. در اين اسناد، افسر انگليسي‏اي كه در فلسطين مسؤول كاري بوده، در گزارش خود مي‏نويسد: ما به مردم فلسطين گفتيم كساني كه وارد فلسطين مي‏شوند، متخصّص و مهندسند؛ دكترند و فلان و بهمانند كه مي‏آيند كشور شما را آباد كنند! وقتي هم سرزمين شما را آباد كردند، مي‏روند.
همين افسر انگليسي در نامه‏اي نوشته است: ولي ما به اين مردم، دروغ مي‏گوييم! يهوديان فاقد تخصّص و بي‌هنر را از اطراف دنيا جمع كردند به فلسطين بردند و امكانات و زمين و همه چيز در اختيارشان گذاشتند؛ چون مي‏خواستند صاحبان اصلي فلسطين را از آن كشور بيرون كنند... مي‌خواهند يك ظلم را تثبيت كنند؛ مي‌خواهند يك ظلم را قانوني و رسمي كنند. البته كه ما مخالفيم! همه‌ جوانمردان عالم بايد مخالف باشند. همه مسلمانان بايد مخالف باشند و با آن مخالفت كنند. خانه ملت فلسطين را از آنها گرفته‌اند و يك عدّه غاصب را در آنجا جا داده‌اند، پشتيباني كرده‌اند و به دست آن غاصبين، صاحبخانه‌ها را به فجيع‌ترين شكل، سركوب كرده‌اند.»

لذا توصيه دوستانه به آقاي مشايي اين است كه نه عقب تر و نه جلو تر از ولايت ، حركت نكنيد و آن كاري را كه باز آرد پشيماني را رها كرده و به جاي تاكيد دوباره بر آن كمي فكر كنيد .